Papatya tarlasi

Bir papatya tarlasi dusun..
Ilkbahar ayi..
Ve sen, onun yanindan gecen yolda yuruyorsun..
Ve o papatya tarlasinda bir papatya dikkatini ceker..
Binlercesinden birisidir ama sen, onun yanina gidersin..
Onda seni ceken bir seyler vardir.
O papatyayi oldugu yerden koparirsin..
Sadece senin olsun istersin, sadece senin..
Olecegini dusunmeden gidersin o tarladan..
Icindeki siddetin durduramadigi bir bencillik ama bir o kadar guzel ve hapsedici.
Iste bu TUTKU..
Yine o tarlanin kenarindaki yolda yuruyorsun..
Yine milyonlarcasi arasinda bir tanesi seni ceker..
Yaklasirsin, yanina gidersin o papatyanin..
Gozlerin baskasini gormez olur o an.
Onun icin herseyi yapmak istersin..
Dokunmak istersin..
Dokunamazsin.. orda onunla olmek istersin.
Ama birden hafif bir ruzgar eser bir baska guzel cicek kokusu gelir burnuna..
Dayanamazsin onun kokusuna..
Unutturur herseyi bir anda ve o kokunun geldigi yone gidersin..
O papatya orda kalmistir, yureginin bir kenarinda..
Paylasilmamistir bi cok sey..
Unutulmaz belki ama geri donulmez ona..
Iste bu ASK..
Yine o yoldasin..
Papatya tarlasinin yanindan gecersin..
Ve yine bir papatya..
Milyonlarcasinin icinde seni ceker..
Gidersin yanina.. Orda kalakalirsin..
O hic olmesin diye her seyi yaparsin..
Tum gucunle onunla olmak istersin..
Oradan seni koparacak hic bir guc olmadigina inanirsin..
Ve orda onunla olene kadar birlikte kalirsin..
Iste bu da SEVGI...