PDA

! FORUMDAN YARARLANMAK İÇİN ÜYE OLUN !
ÜYELİK İÇİN BURAYA TIKLAYARAK GEREKLİ ALANLARI DOLDURUN

FORUMA GİT : Ben Geldİm Anne...


xtrails
22-05-2006, 11:37
Anne! Ben geldim. Neden bakmıyorsun,kızdın mı bana.? Haklısın Annem,ne desen haklısın.Bir aydır gelemedim yanına.Ama hissetmişsindir dualarımı değil mi? Bak en sevdiğin çiçekleri getirdim, bunlar senin için Anne.Gül ile papatya tamam da, nergiz’i çok zor buldum.Öyle güzel kokuyor ki,sen gibi… Barıştık değil mi? Canım,gözümün nuru… bana küsmeyeceğini biliyorum zaten.Geçen gece,sabaha karşı gördüm seni düşümde.Çok yorgundum,sabahta uyuyakalmışım.Sen geldin,saçlarımı okşadın,dudaklarının sıcaklığını anlımda hissettim.
-Hadi..
Dedin bana.
-Hadi kızım,bak geç kalacaksın,hadi bebeğim… dedin.
Hemen uyandım Anne.Ama sonra çok kızdım kendime. Neden uyandım ki? Keşke naz yapsaydım biraz.Sırtımı dönseydim,sen geri çevirseydin tekrar öpseydin.Yorganımı açsaydın üzerimden,ben açtığın yorganı yine başıma çekseydim,sen açıp tekrar öpseydin,sonra tekrar… hep öpseydin Anne..

Offf ne kadar çocuk değilim diye efkam kessem de, saçlarını iki yandan bağlayıp kelebekli kotalar taktığın,beyaz yakalı bluzunun altına,beyaz üzeri kırmızı puanlı eteğini giydirdiğin,beyaz ayakkabılarının kırmızı boncuklarını ellerinle bağladığın kızın hiç büyümedi.Hala yalnızca sana geçiyor nazım.Özledim seniiiiii..

Biliyor musun gelirken arabam arızalandı,genç bir beyefendi yardım etti bana,yanında eşi ve çocukları da vardı. Gülünden,papatyandan ve nergiz’inden birer tane verip Anneler gününü kutladım.Çok sevindi Anne. Senin yanına geleceğimi söylediğimde o iri , zeytin karası gözleri buğulandı.Hani yağmur ertesinde buğulu camlara ‘Anne’ diye yazıyorum ya,işte o camlar gibi oldu Anne.

Anne! Hava esmeye başladı. Sen,sen üşümüyorsun orda değil mi? Bak geçen geldiğimde babamın gönderdiği tohumları ekmiştim ya,filizlenmişler.. Onlar seni koruyordur ayazdan değimli? Yetmiyor diyorsan mevsimine göre biraz daha getireyim ister misin?
Üşüyorum, oysa hava güzeldi evden çıkarken.Of Anne,büyümedim işte,hala öğrenemedim hava tahminlerini. Bak bu senin aldığın en son gömlek,Gitmeden önce bıraktığın en son mabedim.Hatırladın mı? Evet bol geliyor artık.Napayım Anne,kahvaltı yapamıyorum sabah çıkarken,uyanamıyorum ki,senden sonra büyüyemedim ki…

Tamam tamam. Kızma hemen. Söndürdüm sigaramı.Hiç razı olmadın zaten.Biliyorum benim içindi,iyiliğim içindi ama bırakamadım napayım. Sen gideli geceler daha bir uzadı,hem gece , hem sensizlik… kaldıramıyorum Anne.

Ya Anneee ben kokunu özledim senin. Biraz uzanayım mı yanına,koklayayım biraz hı olmaz mı? Biraz da uysam mı diyorum. Öyle çok oldu ki koynunda uyumayalı. Sende saçlarımı okşa ne dersin? Canım Annem.Çok teşekkür ederim.Ben uyanamam ama bilirsin,sen uyandır oldu mu? Saçlarımı okşa ama öyle uyandırma,uyandırıp kaçma hemen anlaştık mı? Eğer hemen kaçacaksan uyanmayayım, öperek uyandır beni. Hep öp Anne.

SENİ ÇOK SEVİYORUM ANNE, SENİ ÇOOKK ÖZLEDİM ANNE… ÇOK ÖZLEDİMMM


alıntı

27tolga
05-07-2006, 03:00
[Sadece Kayıtlı Üyelerimiz Linkleri Görebilmektedirler] ([Sadece Kayıtlı Üyelerimiz Linkleri Görebilmektedirler])
Anneciğim!
Evlatlar vardır başarılarını, zaferlerini yazarlar...
Sana yazacak bir başarım, bir ödülüm yok anne.
Keşke olsaydı da, seni sevindirebilseydim.
Keşke, benim de anneme yazacak, anlatacak başarılarım olsaydı.
Ama yok anne...

Sevdiğin, okşadığın saçlarıma aklar düştü anne.
İlk evvel saçlarım hayat mücadelesinde yenildi.
Düşmanlarım hep benden güçlü oldu anne.
Onların tahta kılıçları benim çelikten kılıcımı paramparça etti.
Onlar beni yenmek için ne senaryolar yazdı, ne iftiralar attılar.
Ben, ‘masumum’ bile diyemedim.
Düşmanlarıma hep yenildim anne.

Ve ne yazık ki, dostlarıma da... Dostlarım da beni hep yendi...
Ben onları dost bilirken onlar beni meydanlarda tuş ettiler.
Arkamda hep bir hançer yarası oldu anne.
Senin anlayacağın, dostlarım beni düşmanlarımdan daha beter etti!
Kahkahayı unuttum, tebessümle dost oldum.
Yüzümde acı bir tebessüm var şimdi.
Bahtıma yenildim anne!

Çocukluk yıllarımın özlemiyle seni aradım anne...
Senden daha şefkatlisini,
daha merhametlisini bulamayacağımı bilerek...
Her şey küçükken güzelmiş anne.
Şimdi büyüdüm ve yenilmeyi öğrendim anne.

Gülü çok sevdim, hele alını, pembesini...
Bahtıma hep beyazı düştü anne...
O çok sevdiğim güllerin, dikenlerine yenildim anne...
Açlığa-tokluğa, hastalığa-sağlığa, dosta-düşmana...
Hepsine ama hepsine yenildim...

Senin anlayacağın hayata yenildim anne...
Yenildim...




Kemal Dadaşoğlu

27tolga
05-07-2006, 03:00
[Sadece Kayıtlı Üyelerimiz Linkleri Görebilmektedirler] ([Sadece Kayıtlı Üyelerimiz Linkleri Görebilmektedirler])
Anneciğim!
Evlatlar vardır başarılarını, zaferlerini yazarlar...
Sana yazacak bir başarım, bir ödülüm yok anne.
Keşke olsaydı da, seni sevindirebilseydim.
Keşke, benim de anneme yazacak, anlatacak başarılarım olsaydı.
Ama yok anne...

Sevdiğin, okşadığın saçlarıma aklar düştü anne.
İlk evvel saçlarım hayat mücadelesinde yenildi.
Düşmanlarım hep benden güçlü oldu anne.
Onların tahta kılıçları benim çelikten kılıcımı paramparça etti.
Onlar beni yenmek için ne senaryolar yazdı, ne iftiralar attılar.
Ben, ‘masumum’ bile diyemedim.
Düşmanlarıma hep yenildim anne.

Ve ne yazık ki, dostlarıma da... Dostlarım da beni hep yendi...
Ben onları dost bilirken onlar beni meydanlarda tuş ettiler.
Arkamda hep bir hançer yarası oldu anne.
Senin anlayacağın, dostlarım beni düşmanlarımdan daha beter etti!
Kahkahayı unuttum, tebessümle dost oldum.
Yüzümde acı bir tebessüm var şimdi.
Bahtıma yenildim anne!

Çocukluk yıllarımın özlemiyle seni aradım anne...
Senden daha şefkatlisini,
daha merhametlisini bulamayacağımı bilerek...
Her şey küçükken güzelmiş anne.
Şimdi büyüdüm ve yenilmeyi öğrendim anne.

Gülü çok sevdim, hele alını, pembesini...
Bahtıma hep beyazı düştü anne...
O çok sevdiğim güllerin, dikenlerine yenildim anne...
Açlığa-tokluğa, hastalığa-sağlığa, dosta-düşmana...
Hepsine ama hepsine yenildim...

Senin anlayacağın hayata yenildim anne...
Yenildim...




Kemal Dadaşoğlu