Cengi bilmiyorsan
Kan dökmüyorsan
Milletini bilmiyorsan
Barış istersin barış

Kimseye kafa tutmuyorsan
Her lafı yutuyorsan
Bu milleti satıyorsan
Barış istersin barış

Bir parça toprak niye bin olmasın
Türk niye şan salmasın
Niye üç kıtada kalmasın
Bunları istemezsen
Barış istersin barış

(Serdar Sayıl-1982)

Serdar Sayıl
Kaç Yaprakla Geçilir Zaman

Süleyman Üstün Hocama

görmeden kim anlatabilir
kar toplamış saçların güzelliğini
kim biriktirebilir saydamlığıyla acıtan
camkırığı gözlerin bereketini

kaç yaprakla geçilir zaman
fırtına kaç adımda ulaşır hoşgörüye
insan kolay çınar olmuyor
ömrünüz yaşamı borçlu kılıyor

yüreğimin kapıkomşusu sevgili hocam
sizinle düştü umudumun son rengi
bilmez miyiz direnç yola çıktı mı
dünya daraltıverir kendini

değirmendereli çınarlardan duydum geçende
kıskanıyorlarmış sizi...

Memnune Tunç

Her gece yatağımda uykusuz
Bir o yana bir bu yana dönüp durdum
Görmek için düşümde hayalimde
Duymak için sesini
Kaç kere uzandı ellerim telefona
Aşkı, oyun bilişin aklıma geldi
Vazgeçtim..

Gezip durdum perişanlar gibi
Kâh sahillerde kâh tenha sokaklarda
Hayal kurup sen diye
Ağaçlara, dağlara, taşlara sarıldım
Elleri güldürecektim halime
İhanetin aklıma geldi
Vazgeçtim..

Açıp ellerimi yalvardım Allah'a
Bir defacık tutmak için ellerini
Koklamak için saçlarını
Adaklar adayacaktım evliyalara
Umursuzluğun aklıma geldi
Vazgeçtim..

Kahırdan başka ne vardı sanki verdiğin
Acılardan zevk alır hale getirmiştin
Yinede
Görmek için seni, şeytana uyup
Bir daha bozacaktım yeminimi
Vedalaşmadan gidişin aklıma geldi
Vazgeçtim..

Paylaştığımızı sandığım
Güzel günler hatırına
Suçlu benmişim gibi
Af dileyecektim, gözlerine bakıp,
Her türlü cezana razı olacaktım
Boynumu büküp,
Bir daha gelecektim kapına
Başkasını
Başkasını sevdiğin aklıma geldi
Vazgeçtim....

Dağlar

Şu Konya'nın, ovasından dağından .
Ayırmasın mevlam, kulu yarından .
Melhem kar olmazmış, gönül narınan.
Ahvalimi, kime diyeyim, dağlar...
Sizceleyin başım, boranlı karlı ,
Neylerim dost, dünyayı ben gayrı,
Yıllar yılıdır, sunamdan ayrı,
Ahvalımı, kime diyeyim, dağlar...
Larendelim, şu diyarı gurbette,
Tabib tabib gezdim, çare hasrete ,
Nail olduk, türlü türlü dertlere,
Ahvalımı ,kime diyeyim, dağlar..


Recep Uzun (Aşık Larendeli

Acap Hayran Oldum Aşka Uyaldan

Acap hayran oldum aşka uyaldan
Yanup büryan oldum aşka uyaldan

Ne assı fark ederim ne ziyânı
Külli virân oldum aşka uyaldan

Sabredeyim derim durmaz bu dilim
Söyler ozan oldum aşka uyaldan

Dökülür didemden dürr ü cevahir
Gizli umman oldum aşka uyaldan

Kim eder usludur kim eder deli
Halka seyran oldum aşka uyaldan

Uçtu rahat kuşu mihnet uyandı
Derde dükkân oldum aşka uyaldan

İlm ü hikmet ile doldu vücudum
Ayn-i irfan oldum aşka uyaldan

Salâdır nefesin içen âşıka
Âb-ı hayvân oldum aşka uyaldan

Ümmi Sinan eder kalmadı bir gam
Özge sultan oldum aşka uyaldan


ümmi Sinan
GÜLE GÜLE

Hummalı bir telaş, yola hazırlık var.
Gidin güle güle, kavuşmak üzere.
Çocuklarda neşe, büyüklerde hüzün var.
Gidin güle güle, kavuşmak üzere.

Hazırlık tamam oldu, kapıda ayrılık.
Erkekçe ağlamak istedim bir aralık.
Gönülden boğazıma dizildi hıçkırık.
Gidin güle güle, kavuşmak üzere.

Bavullar yüklendi, kervan düzüldü.
İnci danesi yaşlar gözden süzüldü.
Gönül firkat hissiyle açılıp büzüldü.
Gidin güle güle, kavuşmak üzere.

El salladım gece tam sıfır kırkbeşte.
Korkuyla beklenen an gelip çattı işte.
Ne zamam buluşuruz ve saat kaçta?
Gidin güle güle, kavuşmak üzere.

Geldim girdim evime yalnız başıma.
Saniyeler çekiç oldu inip kalktı başıma.
Her köşede hayalleri çıktı karşıma.
Gidin güle güle, kavuşmak üzere.

Asık çehreli miydi, bu Dar’da geceler?
Konuşmaya küskün ağzımda heceler.
Ellerim kahvaltı için sağa-sola bocalar.
Gidin güle güle, kavuşmak üzere.

Çok sevimsizmiş yalnızlık muhasebesi.
Kulağımı tırmalıyor çay kaşığımın sesi.
Neşemi açmıyor, evimin nakışlı süsü.
Gidin güle güle, kavuşmak üzere.

Yalnızlık kuyusundan çıkıp silkindim.
Derin bir tevekkül hissiyle dirildim.
Sabır, selamet ümidiyle gerildim.
Gidin güle güle, kavuşmak üzere.

Haziran 1999
Darüsselam

Kalmaz Çevrende Dostun
Girmek için her gönle; bir yol vardır gizliden,
Bunu bilmeyen yoksun; ilim, irfan ve fenden,
Bulmadıysan bir damla, hiç farkın yoksa dünden,
Gezip boşa yorulma, olmaz çevrende dostun.

İnsanlar insan gibi muamele görmeli.
İnsanlıktan gelmeyen her talihi tepmeli.
Kimse senin kardeşin onu takdir etmeli.
Herkesi yargılarsan, kalmaz çevrende dostun.

Yaşanan her şey er geç; unutulur, mazidir.
Unutulmayıp kalan; gerçek iyiliklerdir,
Karşılık beklemeden yapılan yardımlardır.
Başa kakarsan eğer, olmaz çevrende dostun.

Dikenleri batsa da gönül bahçenden gül ver!
Bir yanlışlık görürsen silip atma, öğüt ver!
Aciz, düşkün bulursan elini uzatıver!
Hataların örtmekle dolmaz çevrende dostun.

Zengin, yoksul deyip de insanları ayırma!
Şirin görünmek için doğruluktan ayrılma!
Sırf gönül almak için dost akraba kayırma!
Eğer adil olmazsan kalmaz çevrende dostun.

İstanbul, 23.07.2006

Hasan Karahisar