senvarsın
17-08-2006, 01:31
Bir gün sokağın bir kenarına atılmış bir kaktüs çiçeği gördüm gelen geçen yapraklarını ezmiş zavallı çiçek sararıp solmuş bi vaziyette sanki beni al götür der gibiydi.Merhametim ağır bastı,dikenlerine aldırmadım atıldığı yerden alıp eve getirdim bir saksıya dikip su verdim aylarca gidip gelip baktım elime batan dikenlerine aldırmadan hep çiçek açacağı günü bekledim bir sabah balkona çıkıp çiçeklerimi sularken beyaz güzeller güzeli bir çiçek gözüme çarptı aman Allahım kaktüsüm sonunda açmıştı iki gün gözümü üzerinden alamadım.Kaktüs çiçeklerinin ömrü iki günü geçmez solup dalından düşü verdi yine bana gelecekte iki günü bekleyip kaktüsün bakımını yapmak düşmüştü. Aradan beş altı yıl geçmişti o iki gün bir türlü gelmiyordu bir gün kaktüsüme su verirken saksı kaydı düşmesini engellemek için tutmaya çalıştım. Ellerim diken içinde kalmıştı acısından duramıyordum.Dikenleri tek tek temizlemek saatlerimi aldı.Çiçeğe içten içe kızıyordum.yıllardır bakıyorum bir çiçek bile açmıyor birde dikenlerini batırıyor diye düşünüp onu diğer çiçeklerimden ayırdım evin kenarında bir duvar dibine terkettim yağan yamurun suları ona yeter diye düşündüm onu dışarıya terk etmiştim fakat hiç aklımdan çıkmıyordu.Arada bir pencereden ona bakıyordum yaşıyormu diye.Kaktüscük ilk zamanlar iyiydi hala yemyeşil duruyordu aylar geçtikçe sararıp güzelliğini yitirmeye başladı.Belliki yağmur suları yaşaması için yetmiyor, sevgide istiyordu bir gün pencereden ona baktım oda bir canlı onunda yaşamaya sevgi almaya hakkı var dikenlerinin olması onun suçu değil ölürse benim yüzümden ölecek diye düşündüm onu penceremin önüne aldım su verdim onu uzaktanda olsa sevdim.Yine yeşerdi güzelleşti sararmış yapraklarını attı ve ben yine sabırla çiçek açacağı o günü bekliyorum.
