C£mAL
11-04-2006, 05:33
>>>>
>>>> 1.Birinci önemli ders:
>>>>
>>>> Okuldaki ikinci ayımda, hocamız test sorularını
>>>> dagıttı. Ben
>>>> okulun en iyi öğrencilerinden biriydim. Son
>>>> soruya kadar soluk
>>>> almadan geldim ve orada çakıldım kaldım. Son
>>>> soru soyleydi:
>>>>
"Hergun okulu temizleyen hademe kadının ilk adı
>>>> nedir?.."
>>>> Bu herhalde bir cesit saka olmalıydı. Kadını
>>>> yerleri silerken
>>>> hemen hergun görüyordum. Uzun boylu, siyah saclı
>>>> bir kadındı.
>>>> 50'lerinde falan olmalıydı. Ama adını nerden
>>>> bilecektim ki!.. Son
>>>> soruyu yanıtsız bırakıp kagıdı teslim
ettim.
>>>> Sure biterken bir
>>>> ogrenci, son sorunun test sonuclarına dahil olup
>>>>olmadıgını sordu.
>>>> "Tabii dahil" dedi, hocamız.."?? Yaşamınız
>>>> boyunca insanlarla
>>>> karşılaşacaksınız. Hepsi birbirinden farklı
>>>> insanlar. Ama hepsi sizin
>>>> ilginizi ve dikkatinizi hak eden insanlar
>>>> bunlar. Onlara
sadece
>>>> gülümsemeniz ve merhaba demeniz gerekse bile.."
>>>> Bu dersi hayatım boyunca unutmadım. Hademenin
>>>> adını da..
>>>>
>>>>
>>>>
>>>> 2.Ikinci önemli ders yagmurda otostop!..
>>>>
>>>> Bir gece vakti gece yarısına doğru Alabama
>>>> otoyolunun
>>>> kenarında duran bir zenci kadın
gördüm.
>>>> Bardaktan boşanırcasına yağan
>>>> yağmura rağmen, bozulan arabasının dışında
>>>> duruyor ve dikkati çekmeye
>>>> çalışıyordu. Geçen her arabaya el sallıyordu.
>>>> Yanında durdum. 60'lı
>>>> yıllarda bir beyazın bir zenciye hem de
>>>> Alabama'da yardıma kalkışması
>>>> pek olağan şeylerden
değildi.
>>>> O'nu kente kadar götürdüm. Bir taksi durağına
>>>> bıraktım.
>>>> Ayrılırken ille de adresimi istedi verdim. Bir
>>>> hafta sonra kapım
>>>> çalındı. Muazzam bir konsol televizyon
>>>> indiriyordu adamlar. Bir de
>>>> not ekliydi, armağandı..
>>>> "Geçen gece otoyolda bana yardımınıza
teşekkür
>>>> ederim. O
>>>> korkunç yağmur sadece elbiselerimi değil, ruhumu
>>>> da sırılsıklam
>>>> etmişti. Kendime güvenimi yitirmek üzereydim,
>>>> siz çıka geldiniz.
>>>> Sizin sayenizde ölmekte olan kocamın yatağının
>>>> bas ucuna zamanında
>>>> ulaşmayı başardım. Biraz sonra son
nefesini
>>>> verdi. Tanrı bana yardım
>>>> eden sizi ve başkalarına karşılık beklemeksizin
>>>> yardım eden herkesi
>>>> kutsasın!.. En iyi dileklerimle,
>>>> Bayan Nat King Cole."
>>>>
>>>>
>>>>
>>>>
>>>> 3.Üçüncü önemli ders size hizmet edenleri hep
>>>>hatırlayın..
>>>>
>>>> Bir pastanın otuz paraya satıldığı günlerde 10
>>>> yasında bir
>>>> çocuk pastaneye girdi. Garson kız hemen koştu..
>>>> Çocuk sordu:
>>>> "Çikolatalı pasta kaç para?.."
>>>> "50 cent!.." çocuk cebinden çıkardığı bozukları
>>>> saydı. Bir
>>>> daha
sordu:
>>>> "Peki dondurma ne kadar.."
>>>> "35 cent" dedi garson kız sabırsızlıkla..
>>>> Dükkanda yığınla
>>>> müşteri vardı ve kız bu çocukla daha ne kadar
>>>> vakit geçirebilirdi
>>>> ki.. Çocuk parasını bir daha saydı ve
>>>> "Bir dondurma alabilir miyim lütfen" dedi. Kız
>>>>
dondurmayı
>>>> getirdi. Fişi tabağın kenarına koydu ve öteki
>>>> masaya koştu. Çocuk
>>>> dondurmasını bitirdi. Fişi kasaya ödedi. Garson
>>>> kız masayı temizlemek
>>>> üzere geldiğinde, gözleri doldu birden.. Masayı
>>>> sanki akan yaşları
>>>> temizleyecekti. Boş dondurma tabağının yanında
>>>> çocuğun bıraktığı
15
>>>> centlik bahşiş duruyordu..
>>>>
>>>>
>>>>
>>>>
>>>> 4.Dördüncü önemli ders yolumuzdaki
>>>> engeller..
>>>>
>>>> Eski zamanlarda bir kral, saraya gelen yolun
>>>> üzerine kocaman
>>>> bir kaya koydurmuş, kendisi de pencereye
>>>> oturmuştu. Bakalım
neler
>>>> olacaktı?. Ülkenin en zengin tüccarları, en
>>>> güçlü kervancıları, saray
>>>> görevlileri birer birer geldiler, sabahtan
>>>> öğleye kadar. Hepsi
>>>> kayanın etrafından dolaşıp saraya girdiler. Pek
>>>> çoğu kralı yüksek
>>>> sesle eleştirdi. Halkından bu kadar vergi
>>>> alıyor, ama yolları
temiz
>>>> tutamıyordu. Sonunda bir köylü çıkageldi. Saraya
>>>> meyve ve sebze
>>>> getiriyordu. Sırtındaki küfeyi yere indirdi, iki
>>>> eli ile kayaya
>>>> sarıldı ve ıkına sıkına itmeye başladı. Sonunda
>>>> kan ter içinde kaldı
>>>> ama, kayayı da yolun kenarına çekti. Tam
>>>> küfesini yeniden
sırtına
>>>> almak üzereydi ki, kayanın eski yerinde bir
>>>> kesenin durduğunu gördü.
>>>> Açtı.. Kese altın doluydu. Bir de kralın notu
>>>> vardı içinde..
>>>> "Bu altınlar kayayı yoldan çeken kişiye aittir"
>>>> diyordu kral. Köylü,
>>>> bugün dahi pek çoğumuzun farkında olmadığı bir
>>>> ders
almıştı.
>>>> "Her engel, yaşam koşullarınızı daha
>>>> iyileştirecek bir
>>>> fırsattır.."
>>>>
>>>>
>>>>
>>>>
>>>>
>>>> 5.Beşinci önemli ders önemli olan vermektir..
>>>>
>>>> Yıllar önce hastanede çalışırken, ağır hasta bir
>>>> kız
>>>> getirdiler. Tek yasam şansı beş
yaşındaki
>>>> kardeşinden acil kan nakli
>>>> idi. Küçük oğlan aynı hastalıktan mucizevi
>>>> şekilde kurtulmuş ve
>>>> kanında o hastalığın mikroplarını yok eden
>>>> bağışıklık oluşmuştu.
>>>> Doktor durumu beş yasındaki oğlana anlattı ve
>>>> ablasına kan verip
>>>> vermeyeceğini sordu. Küçük çocuk bir
an
>>>> duraksadı. Sonra derin bir
>>>> nefes aldı ve;
>>>> "Eğer kurtulacaksa, veririm kanımı" dedi. Kan
>>>> nakli
>>>> yapılırken, ablasının gözlerinin içine bakıyor
>>>> ve gülümsüyordu. Kızın
>>>> yanaklarına yeniden renk gelmeye başlamıştı, ama
>>>> küçük çocuğun
yüzü
>>>> de giderek soluyordu.. Gülümsemesi de yok oldu.
>>>> Titreyen bir sesle
>>>> doktora sordu:
>>>> "Hemen mi öleceğim?.."
>>>> Ufaklık, doktoru yanlış anlamıştı, ablasına
>>>> vücudundaki bütün
>>>> kanı verip, öleceğini
düşünüyordu.
valla bunu nereye yazcağıma kara verememiştim buraya ekledim eğer siz başka biyeri düşünürseniz taşıyın
>>>> 1.Birinci önemli ders:
>>>>
>>>> Okuldaki ikinci ayımda, hocamız test sorularını
>>>> dagıttı. Ben
>>>> okulun en iyi öğrencilerinden biriydim. Son
>>>> soruya kadar soluk
>>>> almadan geldim ve orada çakıldım kaldım. Son
>>>> soru soyleydi:
>>>>
"Hergun okulu temizleyen hademe kadının ilk adı
>>>> nedir?.."
>>>> Bu herhalde bir cesit saka olmalıydı. Kadını
>>>> yerleri silerken
>>>> hemen hergun görüyordum. Uzun boylu, siyah saclı
>>>> bir kadındı.
>>>> 50'lerinde falan olmalıydı. Ama adını nerden
>>>> bilecektim ki!.. Son
>>>> soruyu yanıtsız bırakıp kagıdı teslim
ettim.
>>>> Sure biterken bir
>>>> ogrenci, son sorunun test sonuclarına dahil olup
>>>>olmadıgını sordu.
>>>> "Tabii dahil" dedi, hocamız.."?? Yaşamınız
>>>> boyunca insanlarla
>>>> karşılaşacaksınız. Hepsi birbirinden farklı
>>>> insanlar. Ama hepsi sizin
>>>> ilginizi ve dikkatinizi hak eden insanlar
>>>> bunlar. Onlara
sadece
>>>> gülümsemeniz ve merhaba demeniz gerekse bile.."
>>>> Bu dersi hayatım boyunca unutmadım. Hademenin
>>>> adını da..
>>>>
>>>>
>>>>
>>>> 2.Ikinci önemli ders yagmurda otostop!..
>>>>
>>>> Bir gece vakti gece yarısına doğru Alabama
>>>> otoyolunun
>>>> kenarında duran bir zenci kadın
gördüm.
>>>> Bardaktan boşanırcasına yağan
>>>> yağmura rağmen, bozulan arabasının dışında
>>>> duruyor ve dikkati çekmeye
>>>> çalışıyordu. Geçen her arabaya el sallıyordu.
>>>> Yanında durdum. 60'lı
>>>> yıllarda bir beyazın bir zenciye hem de
>>>> Alabama'da yardıma kalkışması
>>>> pek olağan şeylerden
değildi.
>>>> O'nu kente kadar götürdüm. Bir taksi durağına
>>>> bıraktım.
>>>> Ayrılırken ille de adresimi istedi verdim. Bir
>>>> hafta sonra kapım
>>>> çalındı. Muazzam bir konsol televizyon
>>>> indiriyordu adamlar. Bir de
>>>> not ekliydi, armağandı..
>>>> "Geçen gece otoyolda bana yardımınıza
teşekkür
>>>> ederim. O
>>>> korkunç yağmur sadece elbiselerimi değil, ruhumu
>>>> da sırılsıklam
>>>> etmişti. Kendime güvenimi yitirmek üzereydim,
>>>> siz çıka geldiniz.
>>>> Sizin sayenizde ölmekte olan kocamın yatağının
>>>> bas ucuna zamanında
>>>> ulaşmayı başardım. Biraz sonra son
nefesini
>>>> verdi. Tanrı bana yardım
>>>> eden sizi ve başkalarına karşılık beklemeksizin
>>>> yardım eden herkesi
>>>> kutsasın!.. En iyi dileklerimle,
>>>> Bayan Nat King Cole."
>>>>
>>>>
>>>>
>>>>
>>>> 3.Üçüncü önemli ders size hizmet edenleri hep
>>>>hatırlayın..
>>>>
>>>> Bir pastanın otuz paraya satıldığı günlerde 10
>>>> yasında bir
>>>> çocuk pastaneye girdi. Garson kız hemen koştu..
>>>> Çocuk sordu:
>>>> "Çikolatalı pasta kaç para?.."
>>>> "50 cent!.." çocuk cebinden çıkardığı bozukları
>>>> saydı. Bir
>>>> daha
sordu:
>>>> "Peki dondurma ne kadar.."
>>>> "35 cent" dedi garson kız sabırsızlıkla..
>>>> Dükkanda yığınla
>>>> müşteri vardı ve kız bu çocukla daha ne kadar
>>>> vakit geçirebilirdi
>>>> ki.. Çocuk parasını bir daha saydı ve
>>>> "Bir dondurma alabilir miyim lütfen" dedi. Kız
>>>>
dondurmayı
>>>> getirdi. Fişi tabağın kenarına koydu ve öteki
>>>> masaya koştu. Çocuk
>>>> dondurmasını bitirdi. Fişi kasaya ödedi. Garson
>>>> kız masayı temizlemek
>>>> üzere geldiğinde, gözleri doldu birden.. Masayı
>>>> sanki akan yaşları
>>>> temizleyecekti. Boş dondurma tabağının yanında
>>>> çocuğun bıraktığı
15
>>>> centlik bahşiş duruyordu..
>>>>
>>>>
>>>>
>>>>
>>>> 4.Dördüncü önemli ders yolumuzdaki
>>>> engeller..
>>>>
>>>> Eski zamanlarda bir kral, saraya gelen yolun
>>>> üzerine kocaman
>>>> bir kaya koydurmuş, kendisi de pencereye
>>>> oturmuştu. Bakalım
neler
>>>> olacaktı?. Ülkenin en zengin tüccarları, en
>>>> güçlü kervancıları, saray
>>>> görevlileri birer birer geldiler, sabahtan
>>>> öğleye kadar. Hepsi
>>>> kayanın etrafından dolaşıp saraya girdiler. Pek
>>>> çoğu kralı yüksek
>>>> sesle eleştirdi. Halkından bu kadar vergi
>>>> alıyor, ama yolları
temiz
>>>> tutamıyordu. Sonunda bir köylü çıkageldi. Saraya
>>>> meyve ve sebze
>>>> getiriyordu. Sırtındaki küfeyi yere indirdi, iki
>>>> eli ile kayaya
>>>> sarıldı ve ıkına sıkına itmeye başladı. Sonunda
>>>> kan ter içinde kaldı
>>>> ama, kayayı da yolun kenarına çekti. Tam
>>>> küfesini yeniden
sırtına
>>>> almak üzereydi ki, kayanın eski yerinde bir
>>>> kesenin durduğunu gördü.
>>>> Açtı.. Kese altın doluydu. Bir de kralın notu
>>>> vardı içinde..
>>>> "Bu altınlar kayayı yoldan çeken kişiye aittir"
>>>> diyordu kral. Köylü,
>>>> bugün dahi pek çoğumuzun farkında olmadığı bir
>>>> ders
almıştı.
>>>> "Her engel, yaşam koşullarınızı daha
>>>> iyileştirecek bir
>>>> fırsattır.."
>>>>
>>>>
>>>>
>>>>
>>>>
>>>> 5.Beşinci önemli ders önemli olan vermektir..
>>>>
>>>> Yıllar önce hastanede çalışırken, ağır hasta bir
>>>> kız
>>>> getirdiler. Tek yasam şansı beş
yaşındaki
>>>> kardeşinden acil kan nakli
>>>> idi. Küçük oğlan aynı hastalıktan mucizevi
>>>> şekilde kurtulmuş ve
>>>> kanında o hastalığın mikroplarını yok eden
>>>> bağışıklık oluşmuştu.
>>>> Doktor durumu beş yasındaki oğlana anlattı ve
>>>> ablasına kan verip
>>>> vermeyeceğini sordu. Küçük çocuk bir
an
>>>> duraksadı. Sonra derin bir
>>>> nefes aldı ve;
>>>> "Eğer kurtulacaksa, veririm kanımı" dedi. Kan
>>>> nakli
>>>> yapılırken, ablasının gözlerinin içine bakıyor
>>>> ve gülümsüyordu. Kızın
>>>> yanaklarına yeniden renk gelmeye başlamıştı, ama
>>>> küçük çocuğun
yüzü
>>>> de giderek soluyordu.. Gülümsemesi de yok oldu.
>>>> Titreyen bir sesle
>>>> doktora sordu:
>>>> "Hemen mi öleceğim?.."
>>>> Ufaklık, doktoru yanlış anlamıştı, ablasına
>>>> vücudundaki bütün
>>>> kanı verip, öleceğini
düşünüyordu.
valla bunu nereye yazcağıma kara verememiştim buraya ekledim eğer siz başka biyeri düşünürseniz taşıyın
