Şizofren hayatımın dikey yamaçLarında öLümLer Limitsiz yaşanıyor...Bir öLüp geLsem mi acabaaa...???

Teorik olarak öLümü düşünmek uyguLamaLı oLarak düşünmekten daha koLaydır....çünkü öLümü istemek öLümü düşünmek kadar kesinLik kazanmamıştır....

KronikLeşmiş düşünceLer, bildiğimi sandığım şeyLer beynimin sargı bezLerine doLandı...Beynimin içi sürekLi konuşuyor...

Eğer birşey, biraz önce birşey, biraz sonra tamamen farkLı birşey ise ortada gerçekten birşeyin oLduğundan söz ediLemez....Trajedik bir feLsefe öngörüsü içinde yaşadığım nice aşkLarı bir bir sübLimLeştiriyorum....MeLankoLik dengeLer halinde yaşadığım tek aşktın oysaki....Birazdan değişecek farkLı bir boyuta varabiLceğini biLmiyor değiLdim....

Bir insanı çözmeye çaLışmak onu anLamaktan daha zordur...İnsan fotoğraf makinesi değiLdir....KişiLik anaLizLerinde empati kurma yoLunu bi çok kez denedim...Sonuç = DavranışLar değişir, değerLer değişmez......

Etki-tepki yoLuyLa kurguLadığım düşünceLerin etkiLeme süreci tepkinin oLuşmasından önceki zamanLara rastLar...NihiLizm yoLunda attığım iLk adım düşünceLerimi zamanLa değiştirdi..."AkLa uygun oLan herşey gerçektir...Gerçek oLan herşey akLa uygundur" felsefesinin yerine "Gerçek oLan hiçbirşey yoktur" düşüncesi oLuştu...Bunun sebebini çözmek hiç de zor değiL...Oysaki psikoLojim bunu içinde kabuLLenemiyor...

PsikoLojik bir travma geçiriyorum....PsikoLojik....psikoLojim....psikoL oji....psikoLo...psiko........

Ölmek mi?? öLürüm ama; inLeyerek değiL...Sürgün mü?? giderim kim beni tebessümLe yoLa koyuLmaktan aLıkoyabiLir....yine fenomenci bir feLsefe...ÖLümü gerçekten isteyen bir insan için yaşamanın bir anLamı yoktur...Determinist bir ifadeyLe anLatıLabiLir bir şizofrenci çeLişkidir....

Kendimi kaybettim...kaybettikLerimin hesabını kaLbimden çekin biLdiğim kadarıyla Limitsizim ,enkaz doLusu depRemsiyonLaRdayım....