pumayı bilirsiniz. Hani vahşi kedilerin uzak atalarından. Yaklaşık iki metre
uzunluğundaki benekli yırtıcı.

Birçok özelliği ile ünlüdür bu ormanların harika kedisi. Ama en çok ta hızlı
ve kıvrak koşusu ile tanınır. Avının peşine düştüğü andan itibaren giderek
hızlanan ve vücudunun tüm eklem ve kaslarını ortaya koyan hareketlerini
seyretmek bir zevktir. Bu ölüm koşusu bazen pumanın , bazen ise hayatı için
koşan kurbanın zaferi ile sonuçlanır.

Peki bir puma avının peşinden ne kadar koşar? İşte ormanların vahşi avcısını
uygarlıkların kurucusu insan'a örnek yapacak olanda pumanın bu özelliğidir.
Puma avının peşinden sürdürdüğü "ölüm koşusunu" her zaman avının cüssesine
göre ayarlar. Yani bir ceylan ele geçirmek için koştuğu süre ile, bir
tavşanın peşinden geçirdiği süre asla aynı değildir. Çünkü puma akıllı bir
hayvandır ve koşarken harcadığı enerji miktarı, avdan elde edeceği
potansiyel enerji miktarını aştığı anda puma koşmaktan vazgeçer. Yenilgiyi
kabul edip başka av arar. Bu nedenle ceylanın peşinden fazla, tavşanın
peşinden çok daha az koşar.

İşte "aptal puma sendromu" bunun tersini yapan insanların ruh halini ifade
etmek için, yani bir tavşanın peşinden yıllarca koşan , sonra da yakaladığı
avı bir öğünde bitiren akılsızlar için kullanılır. Başarının sırrı
pumalıktan, yani harcanan emek, ulaşılan sonuç ilişkisindeki dengeyi iyi
saptamaktan geçiyor.

Gerçekten çok güzel bir hikaye.