hulya
25-01-2008, 03:18
İki komşu ülkenin hükümdarları birbirleriyle savaşmazlar, ama her fırs
birbirlerini rahatsız ederlerdi. Doğum günleri, bayramlar da ilginç armağanlar
göndererek karşıdakine zekâ gösterisi yapma fırsatlarıydı.
Hükümdarlardan biri, günün birinde ülkesinin en önemli heykeltıraşını
huzuruna çağırdı. İstediği, birer karış yüksekliğinde, altından, birbirinin
tıpatıp aynısı üç insan heykeli yapmasıydı. Aralarında bir fark olacak ama bu
farkı sadece ikisi bilecekti. Heykeller hazırlandı ve doğum gününde komşu
ülke hükümdarına gönderildi. Heykellerin yanına bir de mektup
konmuştu.Şöyle diyordu heykelleri yaptıran hükümdar:
"Doğum gününü bu üç altın heykelle kutluyorum. Bu üç heykel birbirinin
tıpatıp aynısı gibi görünebilir. Ama içlerinden biri diğer ikisinden çok daha
değerlidir. O heykeli bulunca bana haber ver."
Hediyeyi alan hükümdar önce heykelleri tarttırdı. Üç altın heykel gramına
kadar eşitti. Ülkesinde sanattan anlayan ne kadar insan varsa çağırttı. Hepsi
de heykelleri büyük bir dikkatle incelediler ama aralarında bir fark
göremediler. Günler geçti. Bütün ülke hükümdarın sıkıntısını duymuştu ve
kimse çözüm bulamıyordu. Sonunda, hükümdarın fazla isyankâr olduğu için
zindana attırdığı bir genç haber gönderdi İyi okumuş, akıllı ve zeki olan bu
genç, hükümdarın bazı isteklerine karşı çıktığı için zindana atılmıştı. Başka
çaresi olmayan hükümdar bu genci çağırttı. Genç önce heykelleri sıkı sıkıya
inceledi, sonra çok ince bir tel getirilmesini istedi. Teli birinci heykelciğin
kulağından soktu, tel heykelin ağzından çıktı.
İkinci heykele de aynı işlemi yaptı. Tel bu kez diğer kulaktan çıktı. Üçüncü
heykelde tel kulaktan girdi ama bir yerden dışarı çıkmadı. Ancak telin
sığabileceği bir kanal kalp hizasına kadar iniyor, oradan öteye gitmiyordu.
Hükümdar heykelleri gönderen komşu hükümdara cevabı yazdı:
"Kulağından gireni ağzından çıkartan insan makbul değildir.
Bir kulağından giren diğer kulağından çıkıyorsa, o insan da makbul değildir.
En değerli insan, kulağından gireni yüreğine gömen insandır.
birbirlerini rahatsız ederlerdi. Doğum günleri, bayramlar da ilginç armağanlar
göndererek karşıdakine zekâ gösterisi yapma fırsatlarıydı.
Hükümdarlardan biri, günün birinde ülkesinin en önemli heykeltıraşını
huzuruna çağırdı. İstediği, birer karış yüksekliğinde, altından, birbirinin
tıpatıp aynısı üç insan heykeli yapmasıydı. Aralarında bir fark olacak ama bu
farkı sadece ikisi bilecekti. Heykeller hazırlandı ve doğum gününde komşu
ülke hükümdarına gönderildi. Heykellerin yanına bir de mektup
konmuştu.Şöyle diyordu heykelleri yaptıran hükümdar:
"Doğum gününü bu üç altın heykelle kutluyorum. Bu üç heykel birbirinin
tıpatıp aynısı gibi görünebilir. Ama içlerinden biri diğer ikisinden çok daha
değerlidir. O heykeli bulunca bana haber ver."
Hediyeyi alan hükümdar önce heykelleri tarttırdı. Üç altın heykel gramına
kadar eşitti. Ülkesinde sanattan anlayan ne kadar insan varsa çağırttı. Hepsi
de heykelleri büyük bir dikkatle incelediler ama aralarında bir fark
göremediler. Günler geçti. Bütün ülke hükümdarın sıkıntısını duymuştu ve
kimse çözüm bulamıyordu. Sonunda, hükümdarın fazla isyankâr olduğu için
zindana attırdığı bir genç haber gönderdi İyi okumuş, akıllı ve zeki olan bu
genç, hükümdarın bazı isteklerine karşı çıktığı için zindana atılmıştı. Başka
çaresi olmayan hükümdar bu genci çağırttı. Genç önce heykelleri sıkı sıkıya
inceledi, sonra çok ince bir tel getirilmesini istedi. Teli birinci heykelciğin
kulağından soktu, tel heykelin ağzından çıktı.
İkinci heykele de aynı işlemi yaptı. Tel bu kez diğer kulaktan çıktı. Üçüncü
heykelde tel kulaktan girdi ama bir yerden dışarı çıkmadı. Ancak telin
sığabileceği bir kanal kalp hizasına kadar iniyor, oradan öteye gitmiyordu.
Hükümdar heykelleri gönderen komşu hükümdara cevabı yazdı:
"Kulağından gireni ağzından çıkartan insan makbul değildir.
Bir kulağından giren diğer kulağından çıkıyorsa, o insan da makbul değildir.
En değerli insan, kulağından gireni yüreğine gömen insandır.
