Benden,seni anlatmamı isteselerdi ,
Bir yürek anlatırdım içinde koskacaman bir dünya , dünyada kocaman bir fener ve sevgi yolu aydınlatan.

Deselerdi yaz onu ;
Yazardım en güzel şiirleri dilsiz istekleri dipsiz kuyu sarınçlarında
yuvarlanan aşkları. yazardım parmaklarım morarıncaya kadar yazardım, yüreğim yorulup duruluncaya kadar.

Deselerdi ciz onu ;
Cizerdim dünyayı , dunya her tarafı yedi veren gülleri yedi renk açan
en mevsimsiz çiçeklerin açtığı nakışlı oyalı özenli bir dünya Ve
korkardım kendi çizdiğim dünyaya dokunmaya , korkardım çiçeklerin yaprakların solmasından.

Deselerdi kim O ?
O derdim o işte yüreğinde deryaları taşıyıpta tek bir dünyalıya konuşamayan,
O sınırsız sevgi deryasında yelken açıp giderken sevgisini utangaç kişiliğine gömen biri idi.

Ve O derdim ;
Beni sabahlara kadar kendisini düşünmek zorunda bırakan insafsız biri O konuşsa yüreğindeki allı tebessümlerde kaybolurdum ,
konuşsa yanmadan yıkılmadan söndürürdü beni derdim. Sigaram kadar tiryakisi olduğum içkim kadar başımı döndüren,
görmediğim kadar özlediğim, özlediğim kadar dokunamadığım, dokunamadığım kadar ürkek...

Ve O derdim
Yaşayıpta yitirdiğim değil yaşamayıpta bilmek istediğim , konuşmasını beklediğim
kızıl dudaklarına hasretlendiğim hasreti ile eridiğim , yanımda iken
bile özlediğim gittiği yolu kıskandığım aydınlık günlerimi aradığım

O DERDİM !






Alinti