>Unlu basketbolcu Hidayet Turkoglu esiyle birlikte,
>Eminönün de geziyordu.
>Once akvaryumculari dolastilar, Kapalicarsi,
>Nuriosmaniye, Yerebatan Sarnici, Ayasofya, Sultanahmet, Topkapi
>Sarayi, Gulhane Parki derken,
>Yeni Caminin onune kadar geldiler. Orada bagira bagira
>simit satan bir cocuk vardi.
>Basketbolcu birden durakladi...
>Sonra simitciye yaklasti:
>- Simit'in kaca koc ?
>- 300 bin abi.Citir citir....
>- Tezgahta kac simit var ?
>- 70-80 tane var herhalde...
>- Hepsini alsam ne tutar ?
>- Seksen desek 24 milyon.
>- Al sana 30 milyon... Farzet ki hepsini aldim...
>-Sagol abi... sagol...
>Basketbolcu uc onluk cikartip simitcinin onune birakti.
>Esi saskindi.
>Uc bes adim yurumuslerdi ki esine yaklasip fisildadi.
>- Hidayet sen deli misin ?
>- Yooo
>- Peki yemedigimiz simitlerin parasini niye verdin?
>- Bosver sorma.
>- Diyelim ki soruyorum. Hem de israrla soruyorum.
>- Oyleyse soyleyeyim.
>- Lutfedersiniz beyefendi.
>- Tablanin kenari dikkatini cektimi ?
>- Hayir.
>- Baksan gorecektin. Tahtaya bir isim kazinmisti.
>- Nasil bir isim ?
>- Hidayet !
>- Yoksa ?
>- Evet o tezgah, eskiden benimdi.
>
>Bu hikayeyi hidayet tv8 de katildigi bir programda kendisi
>anlatmistir

İnsanın kendini bilmesi kadar güzel şey yok bu dunyada

gerçekten geçmişinle birgün yolda karşılaşmak çok güzel olur .. yaptığı hareketde örnek alıncak bir harekettir.

helallll olsun adama ;D :-*