Üsküdar’dan Esat paşa’ya giden belediye otobüsünde tanıdım onu.
her sabah mutlaka otobüs durağa gelmeden beş dakika önce gelir,

ceketinin sol iç cebinden çıkardığı kitabını okumaya başlardı.

Otobüs geldiğinde,bir elinde kitap olduğu halde öylece biner,

İneceği yere kadar başını kaldırmadan okurdu.

Elindeki kitapla öylesine bütünleştirmiştim ki,’kitap adam’dı

bendeki adı.Bu ‘kitap adam’la tanışmaya,onu okumaya karar verdim.

Bunun için fazla zorlanmayacağımı düşünüyordum.Aynı otobüse,aynı
duraktan bindiğimizden,ortak noktalarımız vardı neticede.

Bunun gerçekleþmesi için fazla beklemedim.Daha doðrusu,Allah
sanki,

Tanışma fırsatını,altın tepsi içinde sundu bana.

Sabah onun önünden binip hemen şoförün arkasındaki koltuklardan
birine oturdum.

Oturmamla birlikte ,o meşhur,akbilde yeterli kontür olmadığından
duyulan sesi duydum.

Onun akbilinden geliyordu ses.Kontörü yoktu.Buyurun dedim,benimkini
kullanın.Teşekkür ederek aldı.Sonra da,karşı koltuklardan birine oturdu.

-Aslında uzun zamandır, aynı otobüse biniyoruz;ama tanışmak kısmet
olmamıştı,diyerek söze girdim.

-Evet,haklısınız,benim adım Ali ,edebiyat öğretmeniyim.

-Okuma alışkanlığınız oradan geliyor olmalı.

-Yok,öğrenciyken de okurdum, hem sadece öğretmenler okur diye bir
kural yok ki…

-Galiba edebiyat öðretmenleri, edebiyat kitabı okur diye de bir
kural yok.

Çünkü dikkat ettim,önce Yasin okuyorsunuz, sonra da değişik
kitaplar…Hep okur musunuz,

Evde,okulda,teneffüste?..

-Evet, okumaya çalışırım, zamanı değerlendirmenin en iyi yolunun okumak olduğunu düşünüyorum…Biliyor musunuz, bu okumalarım
neticesinde,ölçülerim değişti.

-Nasıl yani?

-Mesela, ev ile işyerimin arası, bir Yasin ve yedi kitap sayfası.

-Çok ilginç,başka böyle ilginç ölçüleriniz var mı?

-Tabi otobüsü beklemek, bir tesbih çekimi…teneffüsler, kırk
kelime-i tevhid…

Marketle ev arası yetmiş la havle sürüyor…aralarda selam molası var…

Ben bu kitap adamı ağzım açık kalmış dinliyordum.O ise
anlatmaya devam ediyordu.

-Eskiden, televizyonda maç seyreder,bütün kanalları dolaşıp haber
arardım.Bunları da,hesapladım.Bir maç, rahat bir okuyuşla iki cüz
Kur’an-ı Kerim tutuyor.Bütün kanallarda haber aramak yerine de, hanım ve
çocukların o gün yaşadıklaırnı dinliyorum.

‘Kitap adam’ın bu anlattıklarından sonra, gelin şu soruları
kendimize soralım:

Telefonda hal hatır sorduktan sonraki ‘E başka ne var ne yok?’
demek kaç sübhanallah?

Ya, vapurla karşıdan karşıya geçmek, kaç kitap sayfası?

Ya da, çocuðunuzu almak için okula gitmek,selam molaları da
dahil kaç La havle(salavat,istiğfar,kelime-i tevhid…)?




(alıntı)

paylaşım için sağol