Suskunluğum kederimden
Yoksa çok iyi bilirim aşkçayı
En bilge hocalardan öğrendim bu dili
Bir gün gecenin sessizliği geldi derse
Ertesi gün yağmurda yalnızlığım
Bir gün acılarım kurs verdi
Öteki ün terk edilişim
Herkes her şey bir şey öğretti de
Diplomayı sensizlikten aldım
İyi bir öğrenciydim
Bir yığın ödev hazırladım
Seni anlatan, sensizliği anlatan
Her satırında beni ağlatan
Hiç karalamadım
Hiç nokta kullanmadım
Hiçbir ödevim tam bitmedi
Bulamadım çünkü
Sana sevgimi anlatacak son cümleyi
Yüklemlerimi yükledim yüreğime
Her yüklemin eyleminde
Sana koştum çünkü
Yüklemler bendim, özneler sen
Ne kadar cümle kurduysam
O kadar uzaklaştın benden
Binlerce cümle kurdum
Hepsine nokta koydun
Ben kurdum sen bozdun
Bir Aralık sabahıydı sen yüreğimi araladığında
Çok soğuktu
Sen sıcacıktın
Ellerini tuttum mevsimler değişti
Mevsimlerce sevdim seni
Kar en beyazdı
Yağmur en ılık
Ve bir yaz akşamı
Gözlerinde anlamsız bir akşam karanlığı
Gün sımsıcak
Güneş şimdi batıyor
Işıl ışıl doyamadığım saçların
Yüzünde bir güz
Yüzünde bir ayaz
Titriyordum sana baktıkça
Bitti diyordun
Ne kolay söylüyordun
Canımı söküp alıyordun
Bana hiç sormuyordun
Sen gidiyordun ya
Ben ölüyordum
Oysa yeni cümlelerim vardı
Tam da dilimin ucundaydı
Kalktın masadan
Kalktın ve gittin
Ardına bile bakmadın
Oysa çayın bile bitmemişti
Bir yudum çayda
Bitirdin her şeyi
Ortaköy’deyim çoğu zaman
Sahilde
Her zaman oturduğumuz banktayım
Seni beklemekteyim ey sevgili
Seni özlemekteyim
Sanki hiç gitmemişsin gibi
Ne çok anı birikmiş burada
Hepsi denize dökülmüş
Her dalga seni vuruyor sahile
Her tekneden sen iniyorsun
Garsona hep iki çay ısmarlıyorum
Soğuyunca değiştiriyorum
Geleceksin çünkü
Geleceksin ve
Çayına kaldığın yerden devam edeceksin
Hiç gitmemişsin gibi
Beni hiç öldürmemişsin gibi…

çok güzek teşekkürler paylaşım için ;)

paylaşım için sağolasın